كثرت خطاياه و حضر عذابه . قال فى الوافى : إنّما حضر عذابه لأنَّ أكثر ما يكون يندم على بعض ما قاله ولا ينفعه الندم و لأنّه قلّما يكون كلام لا يكون مورداً للاعتراض و لاسيّما إذا كثر . و فيه عنه ( عليه السّلام ) قال : فى حكمة آل داود على العاقل أن يكون عارفاً بزمانه ، مقبلًا على شأنه ، حافظاً للسانه . قال بعضهم : ثلاثة ليس فيهنَّ حيلة : فقر يخالطه كسل ، و عداوة يداخلها حسد ، و مرض يمازجه هرم . قال بعض الحكماء : ينبغى أن يكون المرأة دون الرّجل فى أربعة أشياء ، السن و الطول ، و المال ، و الحسب . « أوحدى » اى وصل تو برتر از تمناى اميد * ناپخته بماند از تو سوداى اميد من در تو كجا رسم كه آنجا كه توئى * نه دست هوس رسيده نه پاى اميد « وله » بنياد دل من غم تو ويران كرد * ما را هوس عشق تو سر گردان كرد زانجا كه توئى مگر كه لطفى بكنى * پيداست كه زاينجا كه منم چتوان كرد « وله » او حد بفريب در جوالت كردند * چون مرغك پر بىپر و بالت كردند گفتى به دو كون سر فرو مىنارم * هم آخر كار پايمالت كردند « لغز » ديدم سه تن برهنه ميان دو قافله * آن هر سه تن برهنه و بر هر سه آبله نى قافله روان شده بى حكم آن سه تن * نه آن سه تن روان شده بى حكم قافله دو لغز شيرين * لغز 1 : كدام طائر است كه اگر از اوّل آن چيزى نقصان كنى زياده